Boratyński Ludwik (1867–1920), profesor gimnazjalny, historyk. Urodzony w Tarnowie, tam ukończył w r. 1886 nauki gimnazjalne, poczem w r. 1891 Uniwersytet Jagielloński ze stopniem doktora filozofji. Po zdaniu egzaminu nauczycielskiego uczył historji w gimnazjach w Bochni, Tarnowie, Wadowicach, Podgórzu, a następnie w IV gimnazjum w Krakowie. Na uniwersytecie był uczniem przedewszystkiem prof. Stanisława Smolki i Wincentego Zakrzewskiego. Jako stypendysta Akademji Umiejętności w Krakowie wysłany do Rzymu w r. 1891, pracował w archiwach rzymskich i włoskich w charakterze współpracownika »Ekspedycji rzymskiej« do r. 1894 i gromadził materjały do wydawnictwa nuncjatury Alberta Bolognettiego, nuncjusza ap. w Polsce od r. 1581–5. Zanim wydawnictwo to zostało przygotowane, objął po prof. Stanisławie Zakrzewskim wydawnictwo nuncjatury Jana Andrzeja Caligariego, poprzednika Bolognettiego w Polsce (1578–81), i w związku z tem pracował powtórnie w archiwach rzymskich i włoskich w l. 1912–3. Równocześnie przystąpił do druku tej nuncjatury, która ukazała się w r. 1915 jako wydawnictwo Akademji Umiejętności pt: J. A. Caligarli Nuntii Ap. in Polonia epistolae et acta 1578–1581 w serji »Monumenta Poloniae Vaticana, t. VI«. Tom ten poprzedza przedmowa, zawierająca w języku łacińskim obszerny życiorys Caligariego, który rozszerzony wydal B. w języku polskim w »Rozpr. Wydz. hist. filozof.« t. LIX 1915 pt.: J. A. Caligari nuncjusz Ap. w Polsce (1578–1581). Owocem studjów B. nad nuncjaturą Bolognettiego był szereg większych rozpraw, ogłoszonych w l. 1903–9, jak: Stefan Batory i plan ligi przeciw Turkom (Rozpr. Wydz. hist. filoz. t. XLIV 1903), Studja nad nuncjaturą polską Bolognettiego (tamże, t. XLIX 1906), Kozacy i Watykan. Kartka z dziejów dyplomacji kozackiej za Stefana Batorego (»Przegl. Pol.« R. XLI, Kr. 1906), Sprawa ambasady weneckiej w Polsce za Stefana Batorego (Studja hist. wyd. ku czci prof. W. Zakrzewskiego. Kr. 1908), Stefan Batory, Hanza i powstanie Niderlandów (»Przegl. Hist.« t. VI, W. 1908). Archiwa włoskie dostarczyły B-emu materjałów także do innych rozpraw, wychodzących poza zakres jego studjów z czasów Stefana Batorego. Ogłosił drukiem prace pt. Dary Dymitra dla Maryny Mniszchówny (Spraw. Kom. dla badania hist. sztuki w Polsce, t. V z. 4, Kr. 1896), Przyczynek do dziejów pierwszych stosunków handlowych Gdańska z Włochami, a w szczególności z Wenecją (Rozpr. Wydz. hist. filoz. t.LI 1908), Don Livio Odescalchi kandydatem do korony Polskiej (Przegl. Pol. R. XLII, Kr. 1908), Najdawniejsze relacje biskupów polskich o stanie diecezyj (relationes status ecclesiarum) z Archiwum Kongregacji del Concilio w Rzymie (Spraw. z czynn. i posiedz. Ak. Um. w Krakowie, t. XXI z. 5, 1916). W »Kwart. Hist.« (R. XXXII, Lw. 1918) ogłosił dłuższy nekrolog o swym profesorze Wincentym Zakrzewskim. Od r. 1906 był współpracownikiem Komisji historycznej Akademji Umiejętności. Jako doświadczony pedagog pomagał W. Zakrzewskiemu w opracowaniu późniejszych wydań jego podręcznika historji powszechnej dla szkół średnich. Był to historyk rzetelny, którego prace nad epoką Batorego, oparte na wszechstronnych badaniach archiwalnych i nader subtelnej interpretacji źródeł, rzuciły wielki snop światła na ten okres naszych dziejów. Przedewszystkiem problem stosunków Polski z Kurją i wielki plan wojny z Turcją zostały dopiero przez B-go po raz pierwszy w należytej mierze przedstawione.

Nekrolog »Kwart. Hist.«, R. XXXIV, Lw. 1920, 201/2; Fijałek Jan ks., w Praefatio do A. Bolognesi Nuntii Ap. in Polonia epistolae et acta 1581–1585, Kr. 1923–33. I. De conditore huius editionis p. m. Dre L. B. eiusque vita et scriptis, s. XI–XX.

Edward Kuntze